![]() |
||
«اسماعیل بن اسحاق بن اسماعیل» سونّی عالیملریندندیر کی 282-جی هیجری قمری ایلینده دونیادان گئدیب. او بغدادین بؤیوک عالیملریندن و خلیفه متوکلین منصوب ائلهدیگی قاضیلردن ایدی کی موختلیف ایسلامی علملر زمینهسینده چوخلو اثرلری وار. اونون طایفاسیندا دا آدلیم عالیملر وار کی او عصرین رجال اثرلرینده آدلاری وار. اونون اخلاقی و علمی شخصیتی اوچونجو عصر و سونراکی ایفراطی سونّیلر طرفیندن تأیید اولور و اللریندن گلن سیتایشی اوندان ائدیبلر. اونون شرح حالیندا (الاسلام ذهبی: 21/124 ـ 125) غدیر حدیثی بارهده بیر نوکته گلیب کی بو موبارک گونده اونا ایشاره ائتمک گؤزل اولار: نفطویه اؤز تاریخینده یازیر: بو اسماعیل, محمد بن عبدالله بن طاهرین[ذو الیمینین] کاتیبیایدی. بیر گون محمد اسماعیلدان سوروشدو: «انت منی بمنزلة هارون من موسی» و «من کنت مولاه» حدیثلرینین سندلری نئجهدیر؟ اسماعیل دئدی: بیرینجی حدیث داها دوزدور و ایکینجیسی اوندان سونرا یئر آلیر. [الاول أصح، و الآخر دونه]. محمد دئییر اونا دئدیم: بو حدیث [یعنی «من کنت مولاه»] بیر عیده کوفیلر و بصریلری طرفیندن نقل اولوب. اسماعیل جواب وئردی: البته هرکس کی علی اونون مولاسی اولمایا زیان و خوسراندادیر. (نعم و قد خاب و خسر من لم علیّ مولاه.) |