![]() |
||
اؤزونو آلچاتما و تاماهکارلیق * إذلال النفس والطمع
حکایت اولوب کی بیر کئچی تاماهکارلیغا معروف ایدی و بیر آز اوتدان اؤترو هر حیوانلا آیریسینین علئیهینه موتّفیق اولا بیلیردی. گونلرین بیر گونو قوردا تولکونون ضیدّینه بیر دؤیوشده کؤمک ائتدی و اونو دوستلارینا تبلیغ ائلهدی تا کی تولکو درین یارا آلدی. و بو ایش بیر بسته اوتدان اؤترو ایدی کی قورد اونا وئرمیشدی. تولکو چوخ ناراحات اولدو و تصمیم توتدو او تاماهکارا -کی اؤزوندن سووای هئچ کسه اهمیّت وئرمیردی- حیلهسینی قایتارسین. پس مئشه سولطانی آسلانین یانینا گئدیر و سوروشور: «سنین آد گونو هاواختدیر؟» آسلان جواب وئریر: «بیر آی سونرا . . .» تولکو اونا دئییر: «بیر آیدان سونرا سنین اوچون مندن بؤیوک هدیه وار, آما سن گرک عیناً من دئدیگیم کیمی عمل ائلیهسن.» آسلان و تولکو, آسلانین گؤرهجگی ایشلر بارهده بیرلشدیلر. مئشه سولطانی مقصددن خبرسیز ایشینه باشلادی و تاماهینین هامیسی هدیهده قالمیشدی. تولکو کئچینین یانینا گئدیب و دئدی: «عزیز باجی من کئچمیشی اونوتدوم و من سنی باغیشلیرام. سن آجایدین و منیم بارهمده ائلهدیکلرینه حقّین واریدی, هرچند کی من مظلوم ایدیم.» کئچی بیر آز قورخوب و دئدی: «منی اینجیتمک قصدین اولسا قوردو چاغیرارام سنی یئرینده اوتوردار !» توکلو دئدی: «یوخ ! یوخ ! کئچمیشدن درسیمی آلمیشام و اونا قاییتماق ایستهمیرم.» پس کئچی اونا دئدی: «ایندی نه ایستیرسن؟» تولکو دئدی: «ایستیرم آسلانا گونده ایکی بؤیوک بسته اوت آپاراسان کی اونلار سحر یئمگی اوچون یئسین.» کئچی دئدی: «اوت و آسلان؟» دئدی: «بلی من موطمئینم کی بو اونو تعجوبلندیرهجک, نئجه کی من ایستیرم اونون ریضایتینی جلب ائدم.» کئچی تولکونون آخماقلیغینی مسخره ائلهدی آما اونونلا مووافیقت ائلهدی, چونکی بئله حسابلادی کی آسلان اوتلاری رد ائلر و او اونلاری اؤزو ایله قایتارا و صاباح یئیهر. تولکو دئدی: «آما اونلاری ردّ ائدرسه . . منه قایتاراجاقسان, راضیلاشدیقمی؟» کئچی دئدی: «هن.» بیرینجی گون کئچی بستهایله آسلانین یانینا گئتدی و آسلان اونا دئدی: «من اوت یئمهرم اونلاری سن یئ.» باش وئرنلره رغماً بستهسیز تولکویه قاییتدی و دئدی: «آسلان اونو ایندیهدک گؤرونمهین آج گؤزلوکله یئدی.» تولکو دئدی: «من سنه دئدیم دا کی او اوتو, گوجونه خاطیر سئور.» کئچی سونراکی گون و اوچونجو و دؤردونجو گون و . . قاییتدی و همن سئناریونو تکرار ائلهدی و آسلان بیلمیردی نیه بئله اولور و کئچی اؤز عالمینده بئله بیلیردی کی چوخ داهی و تجروبهلیدیر و هئچ ایش گؤرمهدن و تکجه بیر یالانلا گوندهلیک یئمگینی اله گتیریر. آی باشا چاتاندان سونرا تولکو کئچییه دئدی: «گؤزله . . گؤزله . . .» کئچی دئدی: «سنه نه اولوب؟» تولکو دئدی: «بویون آسلانین دوغوم گونودور و من اونا اوچ بسته اوت و بیر مکتوب گؤندهرهجگم.» کئچی گولومسهدی و اونا دئدی: «تولکو ! سن گؤزل یولداشسان!» تولکو دئدی: «بیلیرم . .بیلیرم! » او گون کئچی مکتوبلا آسلانین یانینا گئتدی و دئدی: «تولکون مندن ایستهییب کی سیزدن بیر جواب آلام.» آسلان اوخودو و نهایتده نه باش وئردیگینی بیلدی پس کئچییه دئدی: «بویون منیم دوغوم بایرامیمدیر بونا گؤره ایستیرم اوتلاری منیم یانیمدا یئیهسن.» 3 بسته اوتو یئییب دویاندان سونرا آسلان دوروب دئدی: «سن تولکونون منه وئردیگی دوغوم بایرامیمین هدیهسیسن. سنی منه گؤره هر گون بسلهییب و اوتلار منیم اوچون ایدی, چونکی سن اونلارلا بسلهنیب و بو گون اوچون منیم یئمگیم اولموسان.» کئچی تامامیله تسلیم اولدو چونکی توخلوغونا گؤره ترپشمگه گوجو یوخیدی. آسلان اونو یئدی, بیر جانلی یئمک کی اؤزونو اؤلنه قدر بسلهدی و او اؤزون عاغیللی حساب ائدیردی. حیکمت: یالان و تاماهکارلیق سنه فایدا وئریب کؤمک ائدیرسهده, نهایتده سنی اَن پیس نتیجهلری یؤنلدهجک.
إذلال النفس والطمع یحکى أن ماعزاً کانت معروفة بالطمع ، وکانت مستعدة للتحالف مع أی حیوان ضد أخر مقابل حصولها على بعض الأعشاب. وکان یوماً أن ناصرت ذئباً ضد ثعلب فی معرکة وقامت بمناداة رفاقه حتى أصابوا الثعلب بجراح عمیقة وذلک مقابلة حزمة من أعشاب أعطاها إیاها الذئب. حزن الثعلب کثیراً وقرر المکر والرد على تلک الطماعة التی لا یهمها سوى ذاتها ، فذهب للأسد سید الغابة وسأله : متى عید میلادک؟ فقال له الأسد : بعد شهر.. فقال له الثعلب : لک منی هدیة کبیرة بعد شهر ، ولکن علیک أن تطبق کلماتی بالحرف الواحد. اتفق الأسد والثعلب على وظائف الأسد، وکان سید الغابة یتصرف من دون أن یعرف الهدف والطمع کله کان فی الهدیة. ذهب الثعلب إلى الماعز وقال لها : یا أختاه لقد نسیت الماضی وأنا أعذرک فانت تجوعین ولک الحق بما فعلته بی رغم أننی کنت مظلوما. خافت الماعز قلیلاً وقالت له : لو کنت ترید إیذائی سأنادی الذئاب الآن لتبطش بک قال الثعلب : لا لا ، لقد تعلمت من الماضی ولا أرید أن أعود إلیه. فقالت له : هات ما عندک قال الثعلب : أریدک أن توصلی یومیاً للأسد حزمتان کبیرتان من العشب لیأکلهما على الإفطار. فقالت الماعز : عشب وأسد؟ قال : نعم أنا متأکد أنه سیعجبه ، کما أننی أرید کسب رضاه. سخرت الماعز من غباء الثعلب لکنها وافقت لأنها تدرک رفض الأسد للأعشاب وأنه سوف یردها معها وبالتالی تأکلها. قال الثعلب : لکن لو رفضها .. أعیدیها لی، اتفقنا؟ قالت الماعز : نعم. ذهبت الماعز فی الیوم الأول بالحزم إلى الأسد فقال لها : لا آکل الأعشاب ، کلیها أنت. عادت من دونها رغم الاتفاق مع الثعلب وقالت له : لقد أکلها الأسد کشره لم یأکل منذ زمن. قال الثعلب : قلت لک إنه یحب العشب من أجل قوته. عادت الماعز فی الیوم التالی والثالث والرابع ...ویتکرر نفس السیناریو والأسد لا یعرف لماذا والماعز تشعر بنفسها أنها ذکیة ومحنکة وتصنع الطعام یومیاً من لا شیء مقابل کذبة واحدة فقط. وبعد انقضاء شهر قال الثعلب للماعز : انتظری .. انتظری... فقالت له : ما بک؟ قال : الیوم عید میلاد الأسد وسأرسل له ثلاث حزم من العشب ورسالة مکتوبة له ابتسمت الماعز : وقالت له أنت صدیق جمیل یا ثعلب. قال لها : أعرف .. .أعرف ذهبت الماعز فی ذلک الیوم ومعها الرسالة فأعطتها للأسد وقالت له : أخبرنی الثعلب أن أحصل على الرد منک. فقرأ الأسد وفهم أخیراً ماذا یفعل ، فقال للماعز : الیوم عید میلادی ومن أجل ذلک أریدک أن تأکلی الأعشاب عندی. وما أن انتهت من أکل 3 حزم وأصبحت متخمة نهض الأسد وقال لها : " إنک هدیة عید میلادی من الثعلب ، وکان یسمنک من أجلی یومیاً والأعشاب فعلاً لی لأنک من أکلتها وسمنت علیها وبالتالی أنت غذائی لهذا الیوم". استسلمت الماعز تماماً فجسدها لا یقوى على الحراک بسبب التخمة وتناولها الأسد وجبة دسمة سمنت نفسها لکی تموت وهی تحسب نفسها ذکیة. الحکمة : مهما ساعدک الکذب ومهما ساعدک الطمع فإنه بالنهایة سینقلب علیک ویأتی بأسوأ النتائج. |