![]() |
||
اکینچی اربابین یئرینده ایشلرکن دوشوندو . . .من وارلانسام ائلیه بیلرم بیر یئر آلیب اوردا اکینچیلیک ائدم . . . ایستیرم یاشاییشیمدان لذّت آپارام, لذّتلی یئمک یئیهم و راحات ائوده یاشایام . . . خیاللارا دالمیشدی کی بیرینین سسی گلدی کی قیشقیریردی: «حاکیم جینابلاری گلن هفته بو تارلانین یانینداکی یولدان کئچهجکلر, و بوتون اکینچیلر اونو قارشیلاماق و سلاملاماق اوچون سیرایا دوزولمهلیدیلر.» اکینچی اؤز-اؤزونه فیکیرلشدی . . .: «بو منیم فورصتیمدیر . . .حاکیمدن قیزیل سیکهلر ایستهسم او ائلیه بیلر بوتون آرزولاریمی یئرینه یئتیرسین . . . و او منیم ایستگیمی ردّ ائلهمز چونکی ائشیتدیگیمه گؤره او یاخشی و سخاوتلی حاکیمدیر.» . . .و بئلهلیکله اکینچی هفته بویو خیال پرورلیک ائتدی . . . و نهایتاً موعود گون گلیب چاتدی و اکینچیلر یولون ایکی یانیندا سیرایا دوزولدولر کی عظمتلی حاکیمی قارشیلاسینلار . . .آتلار چکن فایتون اوفوقده گؤروشنده, ساده اکینچی حاکیمین فایتونونا دوغرو قاچیب و باغیردی: « منیم حاکیم آغام . . .حاکیم آغام . . . سندن بیر ایستگیم وار.» حاکیم امر ائلهدی کی فایتون دایانسین و اکینچیدن سوروشدو: «نه ایستیرسن؟» اکینچی بَتر اوتانیب دئدی: «بیر تیکه یئر آلماق اوچون بیر آز قیزیل سیکه ایستیرم.» حاکیم گولومسهنیب و اکینچییه دئدی: « ایستیرم سن منه بیر شئی وئرهسن.» اکینچینین اوتانماسی آرتدی و اؤز-اؤزونه دئدی: «بو حاکیمین قیتمیرلیغی چوخ عجیبدیر . . .گئتمیشم اوندان بیر شئی ایستهیم کی منه وئرسین, و ایندی او مندن بیر شئی ایستیر.» . . بیر آز فیکیرلشندن سونرا الیندهکی دولو توربادان بیر دانا دویو گؤتوروب حاکیمه وئردی, حاکیم اوندان تشکور ائدیب امر ائلهدی کی کروان حرکت ائلهسین. . . اکینچی اومیدسیز و ناراحات ائوینه قاییتدی, و دویو تورباسینی خانیمینا وئردی کی بیشیرسین . . . حیات یولداشینین چیغیرما سسی گلدی کی : «دویولرین ایچیندن خالیص قیزیلدان اولان بیر دویو داناسی تاپدیم . . .» بو حالدا اکینچی چوخ ناراحاتلیقلا قیشقیردی: «کاش دویونون هامیسینی حاکیمه وئره ایدیم» . . عیبرت: ایستهدیگینی اله گتیرمک اوچون مجبورسان الیندهکینین بیر آزین وئرهسن.»
حبة الأرز والملک بینما کان الفلاح یعمل فى أرض سیده أخذ یفکر...ربما لو کنت أکثر غنى لأمکننى شراء أرض افلحها.. أرید أن استمتع بحیاتى,أکل طعاماً شهیاً و أعیش فى بیت مریح.. افاق من أحلامه على صوت أحدهم یصیح قائلأ:"جلالة الملک سیمر بالطریق الملاصق لهذه المزرعة الأسبوع المقبل,و على جمیع الفلاحین أن یصطفوا لاستقباله و تحیته". فکر الفلاح فى نفسه..."هذه هى فرصتى..ماذا لو طلبت من الملک بعض العملات الذهبیة فهى کفیلة بتحقیق کل أحلامى...و هو لن یرفض طلبی لأنه کما سمعت طیب و کریم"...و هکذا ظل الفلاح یحلم طوال الأسبوع... و أخیراً جاء الیوم الموعود و اصطف الفلاحین على جانبى الطریق لاستقبال الملک العظیم...و إذ بعربات تجرها الخیول تظهر فى الأفق,فجرى الفلاح البسیط نحو العربة الملکیة و أخذ یصرخ:"سیدى الملک..سیدى الملک..لى طلب عندک". أمر الملک بإیقاف العربة و سأل الفلاح:"ماذا ترید؟" ارتبک الفلاح جداً و قال:"أرید بعض العملات الذهبیة حتى اشترى قطعة أرض". ابتسم الملک و قال للفلاح:"إننى أرید أن تعطینى شیئاً من عندک". ازداد ارتباک الفلاح و قال فى نفسه:"عجیب هذا الملک فى بخله..جئت اطلب منه لیعطینى و أذ به هو یطلب منى".. و بعد تفکیر اخرج حبة ارز واحدة من صرة مملوءة کانت فى یده و أعطاها للملک, فشکره الملک و أمر أن ینطلق الموکب مرة أخرى.. عاد الفلاح بخیبة أمل حزیناً إلى بیته, وأعطى زوجته صرة الأرز لتطهیه..و فجاة صرخت زوجته:"لقد وجدت حبة أرز من الذهب الخالص فى وسط الأرز..". و هنا صرخ الفلاح بألم شدید:"یا لیتنى أعطیت الملک الأرز کله".. العبرة : کی تحصل على ما ترید أنت مضطر للتخلی عن بعض ما لدیک. |